van Nieuwkerk koos daarvoor zijn eerste gast aan tafel: Jelle Brandt Corstius, presentator van VPRO’S “Zomergasten.” Die besloot dat in plaats van Shaffy Theo van Gogh er uit moest. Zijn redenatie: goede interviewer – goede filmer, maar een slecht columnist. Hij vond dat TvG met zijn columns de multiculturele samenleving in Nederland op scherp heeft gezet.

Biep-biep Geert, kom er maar in…

Ik had eigenlijk een huis/tuin keukenmodel moet aanschaffen, het was toch maar voor een beetje surfen en e-mailen. Eigenwijs als ik ben schaftte ik toch een goede middenmoter aan met alles er op en aan.

Eindelijk rust dacht ik, maar aangezien de persoon waar de laptop voor bedoeld was niet echt met internet bekend was werd mijn hulp steeds gevraagd… te vaak gevraagd naar mijn idee. Ik werd er kregelig van om voor elk wissewasje geroepen te worden. Geduldig, nou ja wat is geduldig uitgelegd niet op pop-ups te klikken – geen mailtjes van de bank te openen – niet ingaan op gratis programmaatjes, enz. Had ook een firewall – AV en andere privacy beschermende programma’s er op geïnstalleerd maar de vragen bleven maar komen. En natuurlijk barstte bom. Voor haar te vroeg – voor mij te laat. Zij klapte de laptop dicht en heeft er nooit meer naar omgekeken.

Nog wel hier en daar gevraagd of iemand interesse in het apparaat had. En ja, dat bleek.  Er was zelfs veel belangstelling voor. Alleen dacht men mij even te kunnen uitbenen.         De laptop kostte bijna €500,00 en de hoogste bieder dacht met €125,00 weg te komen. Ik laat de tand des tijds maar het werk doen.

Ik begreep niets van de spelregels. Een ploeg om de ballen te vangen en twee slagmensen
van de tegenstanders. Langzaam intrigeerde het spel mij steeds meer, zeker als ik ene
Ian Botham, toenmalig de God onder de bowlers aan het werk zag. Net toen ik het leuk
begon te vinden werden de wedstrijden door een Engels commercieel station overgenomen en weg was het. Er gaat ontzettend veel geld om in die sport.

Sinds kort heb ik Eurosport2 en die zenden cricket uit. Het spel is in de jaren dat
ik het niet kon zien enorm geëvolueerd. Geen hagelwitte kleding meer maar veelkleuring.
Voor mij soms te veel schreeuwerige kleuren – teveel blingbling.
Ik heb de afgelopen drie weken gefascineerd naar het officieuze wereldkampioenschap voor ploegen dat in India werd gehouden zitten kijken. Het spel is enorm snel en vooral agressief geworden. Leuk ook dat er elke wedstrijd massale publieke belangstelling was. In de voormalige Engelse ‘gewesten’ India en Pakistan is cricket veruit de populairste sport. Op de tribunes ging men helemaal uit zijn/haar dak.

Formule 1 heeft voor mij afgedaan: lang leve cricket.

De op het Westelijke halfrond wonende mens vind plassen/poepen in het algemeen een intieme private gebeurtenis. Er is wel een verschil. Anders dan in Europa kan men in de U.S. in veel openbare toiletten ‘meegenieten’ van geur en geluid. Men wil bereikbaar zijn dus geen hermetisch gesloten wc’s. Gewoon klapdeurtjes en de voeten zichtbaar. Lang geleden heb ik voor een Amerikaans offshore bedrijf gewerkt. Het werd mijn eerste ervaring met het totale gebrek aan ‘poep/plas privacy.’ Op de werkvloer zelf was er alleen een toilet zonder deur. Ik was in shock maar
paste mij vrij snel aan. Iedereen deed het, zo waarom ik dan ook niet!

Nu hebben we dus de NS ‘plaszak,’ en zeker geen oplossing voor vrouwen heb ik begrepen.
De tijd is echter verandert. Mannen en vrouwen zijn wildplassers geworden. Laatst in de parkeergarage bij het casino kon een goede bekende haar plas niet meer ophouden. Rok omhoog, string opzij en plassen maar. Haar Brazilian geharste voor-bips kwam prominent in beeld. Wij schamen ons dus bijna nergens meer voor. Ik vond het een gênant moment, zo ook haar partner.